Sunday 29 November 2009

Two States..

2 comments:

Two states.. - I have decided not to write on anything else until I finish up with the series I started in the last post. But Two states made me to change it. Usually I won't write on a book until its fully done. This is also changed by Two states. But in a different way.

Two States is the recent novel by India's best selling English novelist (I wonder how!) Chetan Bhagat. Chetan Bhagat has almost torn apart Tamilians and Punjabis. I think he had some bad experience in Chennai and took it for granted to criticise tamilians. I don't know how much he knows about tamilians and tamilnadu, but whatever it is am sorry Mr.Bhagat, its wrong.

Pardon me for the following offensive language. This is a line from the book. So am not responsible. An auto driver says to the lead of the story Krish - "en poola oombuda". I guess this has happened to the author himself. I apologize if its so. But it seems only keeping that in mind, Chetan started writing this story.

Sarcasm - accepted. But it has got a limit. Chetan thinks all tamilians alike. In the story those who wont eat meat or drink are supposed to be out of mind! The Punjabi who rescues Krish from the auto drivers in this story thinks so. I could give a few examples over here for chetan's cheap sarcasm.

"The first thing I noticed is almost 90 percent had dabbed talcum that gave a grey skin tone. I could understand why fair and lovely was invented. I couldn't understand why people wanted to be so fair." - No one wanted that Mr. Bhagat. It's caught because of few NRI's dirty look on our dark complexioned people. I have seen people who don't even want to stand beside dark complexioned people. That should have hurt them. Poor bunnies.

" I saw the city. It had usual elements like autos,etc.. But something felt different. First the sign in every shop was in Tamil. The Tamil font resembles those optical illusion puzzles.. "
- what a discovery Mr. Bhagat!IN Tamilnadu you saw Tamil boards! What you expected other than that I couldn't understand.

"The hero's pictures make you feel even your uncles can be movie stars. The heroes are fat, balding, have thick moustaches and the heroine next to them is ravishing. May be my mother has a point in saying tamil women have a thing for North Indian men."
Heroes are not the only tamilians chetan. By the bolded letters what you meant to say?

The final one is the most irritating one. "The Tamil sense of humour, if there is any, is really an acquired taste".
Our humour is far better than your cheap, silly sarcasms Chetan.

At the page of 82, I could find these many (I took only few) unacceptable phrases. I couldn't imagine how many will be in the following pages. This is simply stupidity. Chetan has got the impression whatever he writes people are here to accept and laugh at his mannerless, cheap sattires.

We are not of that kind Mr.Bhagat. Are we?


Saturday 28 November 2009

Mechnocrats '08 - 1

4 comments:



Mechnocrats '08.. - என் முதல் தொடர் கதை முயற்சி. என் முதல் கதையான முதல் வரியை அங்கீகரித்த அனைவருக்கும் அடுத்த தண்டனை. ஆனால் இம்முறை கண்டிப்பாக முழு கதையையும் படிக்க வேண்டும் என்ற நிர்பந்தம் கிடையாது. எந்த வார்த்தை விளையாட்டும் கிடையாது. யாராவது ஒருவர் எந்த சமயத்தில் "நிறுத்து" என்றி கூறினாலும் அப்பொழுதே முடித்து கொள்கிறேன். அப்பிடியெல்லாம் சொல்லமாட்டிங்க னு எனக்கு தெரியும்! சரி கதையின் பெயர் என்ன ஆங்கிலத்தில்.. சிலருக்கும் ஆரம்பிக்கும்போதே புரிந்திருக்கும்.. ஒன்னும் பெரிய கம்ப சூத்திரம் இல்லை.. கல்லூரியில் எங்கள் இயந்திரவியல் மாணவர்களுக்கு நாங்களே சூட்டிக்கொண்ட நாம கரணம். இந்த கதைக்கு அது பொருத்தமாக இருக்கும் என நினைக்கிறேன். மேலும் தாமதிக்காமல் கதைக்கு செல்வோம்.


முடிவு:


சரவணனுக்கு அந்த மாணவர்களை பார்த்தால் பாவமாக இருந்தது. இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு படித்து! சரி கல்லூரியில் இருந்தது இறுதி வருடம் வரும் வளாக நேர்காணலில் பங்குகொள்வதர்க்காகத்தானே! அதற்கு தடை வந்தால் நிச்சயம் யாருக்கும் அச்சம் ஏற்படத்தான் செய்யும். சரவணனுக்கு அதன் வலி நன்றாகவே தெரியும். அவனும் அதை அனுபவித்து, மீண்டு வந்தவன் தான். நேர்காணலை மட்டும் அல்ல வலியையும். கல்லூரி நிர்வாகம் அவன் முன் நின்றிருந்த மாணவர்களை நேர்காணலில் பங்கேற்க தடை செய்திருந்தது. சரவணனை போலவே.


"எதுக்கு உங்களையெல்லாம் இண்டர்வியு அட்டென்ட் பண்ண கூடாதுன்னு சொன்னாங்க ?" சரவணன்.


"..............."


"சொல்லுங்க பா. விஷயம் தெரிஞ்சாதானே நான் பிரின்ஸிபால பார்த்து பேச முடியும். ம்ம்.. ".


"வந்து.. மூச்சு திணறல் வந்திருச்சு சார். அதான்.." அமீர் சொன்னான்.


"அதுக்காக இண்டர்வியு அட்டென்ட் பண்ண கூடாதாமா?"


"மூச்சு திணறல் வந்தது எங்க ஜூனியருக்கு சார். நாங்க நாலு பேரும் அவன் முதுகுல ஏறி ஒக்காந்தோம். அதக்கூட தாங்க முடியல. பண்டிப்பய மூச்சு திணறி மயக்க மாயிட்டன். " என்று தன் ஜூனியரின் கையாலாகாத்தனத்தை நொந்து கொண்டான் மகேஷ்.


"ஏன்பா நீங்க நாலு பேருமா?"


"இன்னொருத்தன் எஸ்கேப் ஆயிட்டான்" இது பிரதீப்.


"ஏன்பா கடைசி வருஷம் இந்த மாறி விளையாட்டுத்தனம் பண்ணி வாழ்க்கைய கெடுத்துக்க பாக்குறீங்களே."


மூவரும் வேறு வழியில்லாமல் கேட்டுக்கொள்ளும் இடத்தில் இருந்ததால் தங்களைத்தாங்களே நொந்து கொள்ளும் தொனியுடன் சரவணனை பார்த்தனர்.


"சரி.. நான் பிரின்சிபால் கிட்ட பேசி பார்க்குறேன். அது வரைக்கும் யார் முதுகுலயும் ஏறாம இருங்க."


"ரொம்ப தாங்க்ஸ் சார்" மூவரும் சிரித்துக்கொண்டே விடை பெற்றனர்.


அவர்களைப்பார்த்த பொழுது சரவணனுக்கு தன்னை பார்ப்பது போல் இருந்தது. கடைசி வருடம் தான் செய்த சிறு தவறினால் (சிறு தவறா!!) சரி.. சரி.. கொஞ்சம் பெரிய தவறினால் தன் வாழ்க்கையே கிட்ட தட்ட முடிந்து விடப்பார்த்ததும் அதன் பிறகு நடந்த சம்பவங்களும் கண் முன் நின்றன. அன்று தான் அவன் கல்லூரியில் சேர்ந்தது போல் இருந்தது. அட ஆமாம். உண்மையாகவே அன்று தான் அவன் கல்லூரியில் சேர்ந்திருந்தான் நான்கு வருடங்களுக்கு முன்பு. காலச்சக்கரம் முன்னோக்கி சுழன்றது.


மீண்டும் கல்லூரி நாளை காலை ஒன்பது மணிக்கு...



Monday 23 November 2009

மரணம்.. திருமணம்..

2 comments:

மரணம்.. திருமணம்.. - என் சக ஊழியரின் பாட்டி சென்ற வாரம் இறந்து விட்டார். அவர் இறந்து இரண்டு வாரங்கள் முடிவதற்குள், அவருடைய கணவராகப்போகிறவர் வீட்டில் கல்யாணத்தை முடிக்க எத்தனிக்கிறார்கள். அதற்கும் காரணம் இருக்கிறது. அதை இங்கு விளக்க விருமபவில்லை. ஏனெனில் நான் கருத்துக்கேட்க விரும்பும் விஷயம் அதுவல்ல.
அவருடைய தந்தைக்கு தொலைபேசியில் அழைத்து இந்த மாதிரி.. இந்த மாதிரி .. என்று விளக்க, வழக்கம் போல் எல்லா தந்தையரும் செய்யும் விஷயத்தை அவரும் செய்தார். உடனடியாக ஒரு ப்ரோஹிதரை (மந்திரம் சொல்லி சுப துக்க நிகழ்வுகளை பூரணப்படுத்துபவர்) அணுகி, அம்மா இறந்த இரண்டு வாரத்தினுள் மகள் கல்யாணத்தை பற்றி யோசிக்கலாமா? அது முறையா? என வினவியிருக்கிறார். ப்ரோஹிதர் "அதில் எந்த தவறும் இல்லை. பேஷா பண்ணலாம். புண்ணியம் பாட்டியை போய் சேரும்" என்றிருக்கிறார்.
எனக்கு எழுந்த கேள்வி இது தான். எனக்கு தெரிந்து வீட்டில் ஒருவர் இறந்துவிட்டால் ஒரு வருடத்திற்கு எந்த பண்டிகையும் கொண்டாடமாட்டர்கள். ஆனால் கல்யாணம் - எந்த தடையும் இல்லை. இதை நான் முன்பே கண்டிருக்கிறேன். உங்களில் பலரும் கண்டிருக்கலாம்.
இது ஏன்? எப்படி செய்யலாம்? சரியா தவறா? - உங்கள் கருத்துகளை பதிவு செய்யுங்கள். மூன்று தினங்களில் என் கருத்தை நான் சொல்கிறேன்.
மூன்று தினங்கள் முடிந்து முழுக்கு போட்டாச்சு. ஹரியைத்தவிர வேறு யாரும் கருத்து சொல்ல விரும்பவில்லை. நன்றி. என்னுடைய கருத்தும் ஹரியை ஒத்தது தான். முன் காலத்தில் இப்படி சூழ்நிலைகளை அவர்கள் சந்தித்திருக்க வேண்டும். அதனால் பின் வரும் சந்ததியினருக்கு ஏற்ற வாறு திருத்தி எழுதியிருக்க வேண்டும். மற்றொரு காரணமும் படுகிறது. மரணம் நீங்கினால் ஜனனம். கல்யாணமும் ஜனனத்தைத்தானே கொண்டு வரப்போகிறது!

Saturday 21 November 2009

முதல் வரி..

16 comments:
முதல் வரி - என் முதல் கதை முயற்சி. உங்கள் கருத்துக்களை தாரளமாக பதிவு செய்யலாம்.

என் மூச்சே நின்று விட்டது. என் மனைவி ஏஞ்சல் இறந்துவிட்டாள் என்ற செய்தி கேட்டவுடன். அவள் பேர் மட்டும் ஏஞ்சல் அல்ல. அவளே.

எங்கள் காதல் கல்லூரியிலிருந்து தொடங்கியது. ஒரே ஒரு வித்தியாசம். நான் வேறு கல்லூரி அவள் வேறு கல்லூரி. எங்கள் முதல் சந்திப்பே இனிமையானது.

ஏஞ்சல் மதுரை மருத்துவக்கல்லூரியில் ஐந்தாம் ஆண்டு வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். கடைசி வருடம் என்பதால் கிட்டத்தட்ட மருத்துவரைப்போல் தான்.


"இன்னைக்கு லாரென்ஸ் சார் புதுசா ஒருத்தர உங்களோட ரவுண்ட்ஸ்ல சேத்துக்க சொன்னாரும்மா" நர்ஸ் தாமினி.

"யாரு அது?" ஏஞ்சல்.

நர்ஸ் தாமினி ஜீன்ஸ் டி-ஷர்ட்டில் நின்று கொண்டிருந்த என்னை காட்டினாள்

"உன் ஒயிட் கோட் எங்க?"

"இல்ல.. என்கிட்டே யாரும்...."

"ஷட் அப். பாலோ மி."

ஏஞ்சல் முதலில் ஒரு வயிற்றுப்போக்கு வியாதியஸ்தரை நெருங்கினாள்.

"என்ன நாகராஜ். வலி இருக்கா?"

"லேசா இருக்குமா.."

"மிஸ்டர் நியூ அடிஷன். இவருக்கு காலரா. டூ யு நோ தி ரீசன்?"

"ஏதாவது புழு இருந்த அரிசி சாப்பிட்டிருப்பாறு."

"my foot. vibrio cholarae. That's the diagnosis."

"ஒ!"

"என்ன ஒ!. வாட்ஸ் தி க்யூர்?"

"அதையும் நீங்களே சொல்லிருங்க"

"2 doses tetracycline"

"வெரி குட். "

என்னை வெறுப்பாக பார்த்து விட்டு மீதமிருந்த அன்றைய ரௌண்ட்சையும் முடித்துவிட்டு டாக்டர் லாரன்சிடம் என்னை அழைத்து சென்றாள்

"டாக்டர் திஸ் கை .."

"எஸ். என் அக்கா மகன். "

"ஆனா டாக்டர். இவர் மூணு வருஷம் டாக்டருக்கு படிச்ச மாறி தெரியல."

"அது எனக்கும் தெரியுமே. He's a civil engineer."

"அப்புறம் இன்னைக்கு என் கூட ரவுன்டஸ்.."

"ஒ! அதுவா. ஹாஸ்பிட்டல பார்க்கனும்னு சொன்னான். அதான்.."

"ஒ. ஐ ஆம் சோ சாரி மிஸ்டர்.."

"நியூ அடிசன்??" நான். சிரித்தாள். சரிந்தேன்.

பின்பு ஒரு கல்யாணத்தில் சந்தித்தோம்.

"நீங்க எப்பிடி இங்க?"

"அத நான் கேக்கணும் இது மாமா பொண்ணு கல்யாணம்."

"ராபர்ட் என்னோட ஸ்கூல் பிரெண்ட்."

"!!!!!"

"பிரெண்டோட அண்ணன். அப்புறம் உங்க கல்யாணம் எப்போ".

"என் ஜார்ஜ் எப்ப சொல்றாரோ அப்பா தான்."

"ஜார்ஜ்?" அதிர்ச்சியில் உறைந்தேன்.

"oh. I didn't tell you." "எங்க ரெண்டு குடும்பமும் ரொம்ப நெருக்கம். ஒண்ணா சாகிறதில கூட. ஒரு விபத்துல ரெண்டு குடும்பமும் இறந்துருச்சு. என்னையும் ஜார்ஜும் தவிர. இப்ப ஜார்ஜ் யு. எஸ். ல எம்.டி. பண்றாரு. இந்தியா வந்தவுடன எங்க கல்யாணம்."

வேறு வழியில்லாமல் வலியில் சிரித்தேன்.

ஒரு நாள் திடீரென அவளிடம் இருந்து செல்பேசியில் அழைப்பு.

"சொல்லுங்க ஏஞ்சல்"

"இப்ப நான் உங்கள பார்க்கணும். கேன் யு கம்?"

சந்தோசத்தில் தலை கால் புரியவில்லை. "இதோ.. இதோ வரேன்."

கவலை தோய்ந்த முகத்துடன் ஏஞ்சல்.

"Anything wrong?"

"ஜார்ஜ் வந்துட்டார்."

"அது சந்தோசமான விஷயம் தானே?"

"கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்துட்டார்."

பிறகு சில நிமிடங்கள் இருவரும் எதுவும் பேசவில்லை. பேச விரும்பவில்லை என்பதே சரி.

"ஜார்ஜ் உலகத்துல உள்ள கடைசி ஆள் இல்ல."

"ம்ம்.."

"Be bold. Everything will be fine." விடை பெற்றேன்.

மறு நாள் ஏஞ்சலுக்கு ஒரு கூரியர். பிரித்தாள். ஒரு அழகான வீட்டின் படம்.
கீழே..

Pick one.

1. Ours
2. Mine

இந்த சமயத்தில் இது சரியா என தெரியவில்லை. வேறு வழியும் தெரியவில்லை - அன்புடன் நான்.

மறுநாள் எனக்கு ஒரு கூரியர் வந்தது.

Picked ONE (1)!

1. Ours
2. Mine

அடுத்த மாதத்தில் நானும் ஏஞ்சலும் கணவன் மனைவி ஆனோம்.

கல்யாணமான மறுநாள் ஏஞ்சல் "நான் இறந்த பிறகு நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க?"

"நானும் செத்திருவேன்".

முதல் பிரசவத்தின் போது "நான் இறந்த பிறகு நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க?"

"நானும் செத்திருவேன்".

நேற்று இறப்பதற்கு முன்பு "நான் இறந்த பிறகு நீங்க என்ன பண்ணுவீங்க?"

"நானும் செத்துருவேன்."

இன்று இருவரும் கை கோர்த்துக்கொண்டு சொர்கத்தில் நடந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

எது? நான் எப்படி இறந்தகேன்? ஒ! நீங்கள் கதையை முழு கவனத்துடன் படிக்கவில்லை.

முதல்வரியை மீண்டும் படித்துவிட்டு இங்கு வரவும்.

இப்படித்தான்.

Friday 20 November 2009

Ek Niranjan..

2 comments:
Ek Niranjan.. - A Telugu movie. My sister was asking me some telugu movies. So I started searching in net. Since this flick is the recently released one, I got a torrent and sent to my sister. My bad.. Me too started downloading.. 7 hrs.. Hot and spicy Ek Niranjan ready..

Last sunday my brother came to my room and he was sleeping in the afternoon. Okay.. Bo...ring.. I started seeing E...K Niranjan..

You folks got any idea why the name EK Niranjan.. Following is the reason..

Amma ledhu... nana ledhu.. Akka jalli thambi ledhu.. E......K Niranjan..

As you guys could have guessed from that, hes an anaadha in telugu.. in tamil anaadhai.

Here's the historically important plot. The hero was kidnapped when he was small and made to beg in streets by a local goon.. not even goon.. a dakota rowdy. When police comes in search for that guy our chotu (athaan hero peru.. Niranjan nu mudhallayae theriyum.. aana kadaisila thaan solluvom.. Su.. r p.. rise...) rats him out and cops catch him. For that the policeman rewards him. From that onwards he started catching criminals and surrenders them to police (what a ma..n!!).

Next we need a heroine.. A small hitman's sister. Our hero rats him out. Then what.. Love..
Both of them starts dancing in foreign locations and starts enjoying. The dakota goon our hero ratted out long back comes out. Hero begs him about his origin (indha pillaikkullayum aetho irundhirukku paaraen..). He denies. At last suddenly, quite suddenly when he was about to tell the truth.. dishkiyaan.. shot dead.

Apuram kathi epdi epdilamo poguthu. Enga poguthu? Bangkok poguthu. Since the heroine's brother flies to Bangkok to escape from villain, hero also flies. Passport! (Niranjanukku athi avasram ledhu..). Anga thaan kadhailayae oru twistu.. Mandiriya konnadhu heroinr annan illa, mandhiriyoda thambi..

What mandhiri? what murder? That alone am leaving out. If anyone has the guts to see the movie, please go ahead and reveal the secret in the comment section.

Who dares dies!!!!!!!

Tuesday 17 November 2009

சுவாமியும் சிநேகிதர்களும்..

2 comments:

சுவாமியும் சிநேகிதர்களும் - ஆர். கே. நாராயணன் அவர்களின் debut. மால்குடியின் பிறப்பிடம். இந்திய ஆங்கில எழுத்தாளர்களின் பிதாமகரின் முதல் நாவல். இப்படி பல பெருமைகளை கொண்ட இப்புத்தகத்தை படிக்கும் வாய்ப்பு சமீபத்தில் என் அண்ணனால் கிடைத்தது. அவனுக்கு பிறந்த நாள் பரிசளிக்கலாம் என வாங்கினேன். மறுநாள் அனுப்ப வேண்டும். அந்த ஒரே காரணத்திற்க்காக அன்றே படித்து முடித்தேன். ஆனால் கடைசிவரை பரிசளிக்க முடியாமல் போனது வேறு கதை. ஒரே நாளில் படிப்பதென்றால் இரண்டு விஷயங்கள் எனக்கு தேவை.
1. தமிழில் இருக்க வேண்டும்.
2. விறு விருப்பாக இருக்க வேண்டும்.
ஆங்கிலப்புத்தகத்தை அதன் சுவை குன்றாமல் தமிழ்ப்படுத்தியதற்கு விகடன் பதிப்பகத்திற்கு நன்றி. என்ன தான் ஆங்கிலம் ஆனாலும் கதை நடப்பதென்னவோ ஆர். கே. அவர்களின் கனவு பூமியான மால்குடியில் தான். சுவாமி, ராஜம், மணி இந்த மும்மூர்த்திகளின் நட்பு, பகை, ஏமாற்றம், வெற்றி, குதூகலம் இவைகளின் கலவை தான் இப்புத்தகம்.
சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய இந்தியாவில் நடக்கும் கதை. அக்கால கட்டத்தில் பள்ளி, மாணவர்களின் நடவடிக்கைகள், ஆசிரியர்கள், தந்தை மகன் உறவு, நட்பு இவைகளை இயல்பு மாறாமல் சித்தரிக்கும் புத்தகம்.
சுவாமியும் மணியும் முதலில் இருந்தே சிநேகிதர்கள். இடையில் வரும் ராஜம் சுவாமியிடம் முதலில் சண்டையிட்டாலும் பிறகு ராசியாவது மணிக்கு துளியும் இஷ்டமில்லை. சில நாட்களில் மூவரும் இணை பிரியா நண்பர்கள் ஆகின்றனர்.
பின் ஒரு காரணத்தினால் சுவாமி வேறு பள்ளிக்கு மாற்றப்படுகிறான். இதனால் அவனால் அவர்களின் கிரிக்கெட் அணியில் பிளவு ஏற்படுகிறது. மற்றும் பல சுவாரசியமான திருப்பங்களுடன் நகர்கிறது கதை.
சிறுவர்களின் சாகசங்கள் என்றாலும், அதன் மூலம் அவர் விளக்கும் விஷயங்கள் பல. எழுபது வருடங்களுக்கு முன் எழுதப்பட்ட புத்தகம் என்று என்னால் சத்தியமாக நம்ப முடியவில்லை.
ஒரு நாளில் படித்துவிட வேண்டும் என்ற என் ஆசையை நிறைவேற்றிய ஆர்.கே. நாராயணன் அவர்களக்கு மீண்டும் நன்றி. என் அண்ணன் அதை இன்னும் படிக்க ஆரம்பிக்க கூட இல்லை. ஆனால் எடுத்தால் ஒரே நாளில் முடித்து விடுவான்.
அவன் மட்டுமல்ல நீங்களும் தான்.. Just try :)

Saturday 14 November 2009

Schindler's List..

No comments:

Schindler's List.. - Which would have the best movie in my previous post if I had seen it before writing it. A Stephen Spielberg movie. A war time movie. A Hitler concentraton camp based movie. But a different one from all other films of its genre.
It would have not been the best, if it had only concentrated on the lives lost on the Hiltler's arrogance. Rather it concentrates on the lives saved. There lies the success of this masterpiece. The real success..
Oskar Schindler, as all other businessmen, wants to make use of the war and makes a fortune out of it. Hires Jews in Poland for an enamelware company, only because they are of less wages. That too mostly unskilled labours who come2 bucks less than the skilled ones. How his selfishness grows out to be the welfare of more than 1100 jews forms the rest of the story.
The dialogues are the powerful elements for a movie and Spielberg handles them well. Few examples,
Amon Goeth (German Officer): They are afraid of us since we have the power to make them dead. That is Power.
Oskar Schindler: You have all the justifications to kill them, but you don't. That's Power. That is Power.
Also Spielberg gives you the real situations with skins peeled off. A Jew engineer tells a German officer that the way the basement being poured is not correct. The officer orders to kill her. Then rebuilds it as she said. Right or Wrong - they are not the one's to decide.
But this movie doesn't simply show people killed in millions in Gilletin. It shows a 1100 lives survived the six crucial years of human history because of one man - Oskar Schindler.
At last Oskar says " I could have got more out".. The same feeling you will have at the end of the movie.
I had.. u???

Tuesday 10 November 2009

சிறந்த.. சொரிந்த - இரண்டு

6 comments:
சென்ற பதிப்பின் தொடர்ச்சி..

சொரிந்த.. - இந்த வருடத்தில் இதை ஏன் பார்த்து, படித்து தொலைத்தோம் என எரிச்சலூட்டிய படைப்புகள்.

சொரிந்த சிறுகதை.. - தீபாவளி மலரென்று நினைவு. குமுதம். பக்கம் ஞாபகம் இல்லை. ஞாபகம் வைக்க வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. கதையின் பெயர் ஆணித்தரமாக மனதில் பதிந்துள்ளது (அவ்வளவு மோசம்). கதையின் பெயர் "மிஸ்டு கால்". கதையையோ, கதையின் சாராம்சத்தையோ அளவளாவ இவ்வலைப்பூவில் தடா. வேண்டுமென்றால் புத்தகத்தை புரட்டி புண்ணியம் தேடிக்கொள்ளவும்.

சொரிந்த கதை: சுஜாதாவின் ரசிகர்கள் மன்னிக்கவும். இந்த வருடம் நான் படித்த கதைகளிலேயே மிக மோசமானது சுஜாதாவின் "யவனிகா" என்ற கதை. ஆங்காங்கே சுஜாதா அவர்களின் தடம் இருந்தாலும், மோசமான பாத்திரப்படைப்பகளும் (கணேஷ் வசந்த் தவிர), செல்ல வேண்டிய திசையை நோக்கி திண்டாடும் கதையாகாமும் கதையை நம்மிடம் இருந்து இட்டுச்செல்கின்றன. என் அண்ணனின் சுஜாதாவின் நினைவான வலைப்பூவிலேயே விமர்சனம் செய்ததாக ஞாபகம். அனால் தேடிப்பார்த்ததில் காணோம். ஆங்கிலத்தில் கூறுவது போல் "Irony" ஆகிவிடக்கூடாதென்று அகற்றப்பட்டு விட்டது போல.

சொரிந்த திரைக்கதை: நானும் என் அண்ணனும் தீபாவளி அன்றே பார்த்த படம் "பேராண்மை". எந்த ஒரு நல்ல கதையும் திரைக்கதை அஸ்திவாரம் இல்லாமல் நில்லாது என்பதற்கு நல்ல எடுத்துக்காட்டு. முக்கிய எரிச்சல் அந்த ஐந்து பெண்கள். அவர்களின் போக்கு. தமிழ் திரைப்படங்களில் திரைக்கதையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்தும் முக்கியமான படம். அப்படி ஒன்று இல்லாமல். மறுபடியும் "Irony"


சொரிந்த நடிகை : ஸ்ரேயா சரண் (கந்தசாமி). இதற்கு மேல் சொல்வதற்கு ஒன்றும் இல்லை.

சொரிந்த நடிகர் : இயக்குனர் சசிக்குமார் (நாடோடிகள்). நேற்று வந்தவர்கள் கூட (அந்த படத்திலயே) சக்கை போடு போடும் பொது, இயக்குனராக இருந்து கொண்டு, வாயில் வெண்ணை தடவியது போல் ஒரு குரலுடன், எல்லா சூழ்நிலைக்கும் ஒரே பாவனையுடன், இதில் பத்திரிக்கைகளின் பாராட்டு வேறு. கஷ்ட காலம்.

சொரிந்த படம் (Worst movie): This is not for tamil, atleast. The worst film I have seen in this year is "Delhi 6". Though there's post modernism and depiction of Ramayaana in modern terms, everything fails with the thin line story and more thinner screen play. I didn't expect this from Asuthosh Gowariker (Lagaan, Swadesh).

சொரிந்த இயக்குனர் (Worst Director) : This one also not for Tamil. I am so sad to say that the worst directed movie this year "After Hours". Name of the director will be revealed at last. For those who want now itself follow this link.

http://www.imdb.com/name/nm0000217/

One of the best directors alive. I didn't expect such a mess from him. He's capable of making nothing into amazing. But in this venture he made Nothing to no thing. Poor acting, poor screenplay, poor story, and it sums up to poor direction.

The name is "Martin Scorcesse!"...